ΦΩΤΟ – ΟΝΟΜΑ ΦΥΤΟΥ

ΠΟΙΗΜΑ

PHAGNALON  RURESTRE

Ασπροθύμαρο ή Σαρκόχορτο

Τ’ ἄνθη ποῦ μ’ ἔχεις χαρισμένα
δὲν ἐμαράθηκαν ἀκόμη.
Ἦσαν πιστότερ’ ἀπὸ σένα
Κι’ ἀπὸ τὴν ἄστατή σου γνώμη.

Τἄχω τηρήσει στὴν θωριά τους
μὲ τὰ γλυκὰ φιλήματά μου·

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ

” Ποιητική Ανθολογία “

PHAGNALON  RURESTRE

Καρφόχορτο

Ω  σκοτεινό ανατρίχιασμα στη ρίζα και στα φύλλα!

Πρόβαλε ανάστημα άγρυπνο στο πλήθος της σιωπής

σήκωσε το κεφάλι από τα χέρια τα καμπύλα

το θέλημά σου να γενεί και να μου ξαναπείς

 τα λόγια που άγγιζαν και σμίγαν το αίμα σαν αγκάλη·

κι’ ας γείρει ο πόθος σου βαθύς σαν ίσκιος καρυδιάς

και να μας πλημμυράει με των μαλλιών σου τη σπατάλη

από το χνούδι του φιλιού στα φύλλα της καρδιάς.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

“Ερωτικός λόγος”

BISCUTELLA  DIDYMA

Παραδάκι

Παῖξε ἀργαλιέ μου, βρόντησε, πέτα χρυσὴ σαΐτα,
τρίχτε καημένα χτένια μου, βαστᾶτε τὸν ἠχό μου,
νὰ βγοῦν τὰ ὑφάδια γλήγορα, νὰ ράψω τὰ προικιά μου,
γιατ᾿ ὁ καλός μου βιάζεται, βιάζεται νὰ μὲ πάρει!

Κ. ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ

” Τραγούδι του αργαλειού “

SCORPIURUS

Σκορπίουρος  ή  Μαριγώχορτο

Στὸ  πιὸ  ζεστὸ  ὄνειρο  θὰ  ζωγραφίσω  μιὰ  γοργόνα,
στὰ  δακτυλίδια  τῶν  κυμάτων  μιὰ  παιδικὴ  ἀγάπη
…

ΣΠ. ΚΟΚΚΙΝΗΣ
” Ζωγραφιά “

ONORBYCHIS VICIIFOLIA

Ονιβρυχίδα ή Τριβούλι

Ζητῶ  ἄσυλο  στίς  λίμνες  τῶν  ματιῶν  σου

ζητῶ  στέγη  στούς  κάμπους  τῆς  ψυχῆς  σου

μὰ  τὸ  πρόσωπό  σου  ποὺ  μπαίνοντας  μέσα  μου

ἀραιώνει  τὴ  νύχτα  τῆς  ὑπάρξεώς  μου

μόλις  μοῦ  στέλνει  μιὰν  ἀναλαμπὴ

ἀπὸ  τὸ  σπίτι  τῶν  ἀγγέλων …

ΝΙΚΗΦ.  ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

” Ἡ  ἐπιστολὴ  τοῦ  κύκνου “

BRYONA CRETICA

Βρυωνιά ή Αγριοκολοκυθιά

Οἱ  μεγάλες  δίνες  φέρνουν  μικρὲς  σπεῖρες

Ποὺ  τρέφονται  ἀπὸ  τῶν  μεγάλων  τὴν  ταχύτητα

Καὶ  οἱ  μικρὲς  δίνες  φέρνουν  μικρότερες  δίνες

Καὶ  ἔτσι  ὡς  τοῦ  ἰξώδους  τὴν  ἰδιότητα.

ΛΙΟΥΙΣ ΡΙΤΣΑΡΝΤΣΟΝ

CISTUS INCANUS

Λαδανιά ή Κουνούκλα

Δύο  ἄνισες  λαμπάδες

ἔφεγγαν  μαζὺ,

κ’  ἐθυμιάζαν  οἱ  παπάδες

μ’  ἀργυρὸ  καζὶ

Ἔλεγεν  ἡ  μιὰ  στὴν  ἄλλη

μὲ  καρδιὰ  πικρὴ

« εἶν’  ἡ  λάμψη  μου  μεγάλη,

κ’  ἔχεις  σὺ  μικρὴ »

ΓΙΩΡΓΟΣ  ΒΙΖΥΗΝΟΣ

” Μῦθος  Α “

Τὰ  λεπτότερα  ὑφαντὰ  τοῦ  κόσμου,  κ’  ἐδῶ

καὶ  ἀλλοῦ,  καὶ  παντοῦ,  εἶν’  τὰ  φύλλα

τῶν  λουλουδιῶν.  Καὶ  δὲ  θὰ  μποροῦσε

νὰ  μὴ  σταματήσει  κανεὶς  νὰ  σκεφτεῖ

τὸ  στημόνι,  τὸ  ὑφάδι,  τὸν  κλώστη

προπάντων  αὐτῶν  τῶν  νημάτων,  γιατὶ 

Δὲν  νομίζεις  πὼς  εἶναι  ὑφασμένο  τὸ  φῶς;

ΝΙΚΗΦ.  ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

” Τὰ  ὑφαντὰ “

GOMPHOCARPUS

Λουλούδι  τοῦ  περιβολιοῦ  ξεχωρισμένο  ἀπ’  τ’  ἄλλα,

ζήλεια  κρυφὴ  ποὺ  τἄβλεπαν,  χαρὰ  τρελὴ  ποὺ  τὄχε.

Μὰ  κεῖ  ποὺ  τὸ  καμάρωνε  καὶ  τ’ ἀκριβοθωροῦσε,

ἀπάνω  στὴ  δροσοβολιὰ,  στὸ  μοσχοβόλημὰ  του

φύσηξε  λίβας  καψερὸς  κι  ἄνεμος  βασκανιάρης,

ποὺ  τὴ  δροσιὰ  του  ρούφηξε,  τὴ  μυρωδιὰ  του  πῆρε

καὶ  μαραμένο  καὶ  χλωμὸ  τὸ  πλάγιασε  στὸ  χῶμα.

Κλαῖτε  το  ποὺ  μαράθηκε,  κλαῖτε  καὶ  ποὺ  τὸ  κλαίει

…

ΓΙΑΝΝΗΣ  ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ

” Ἐπίγραμμα “

VINTEX AGNUS CACTUS

Λυγαριά

Όταν  κόβω ένα άνθος

και το βάζω στο στήθος σου ή

στα μαλλιά σου

 νομίζω

πως στολίζω τον κόσμο

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

«Όταν  κόβω ένα άνθος»

CYNOGLOSSUM COLUMNAE

Σκυλόγλωσσα

Πίσω  από  μακρυνές  κορφές  ο  ήλιος  βασιλεύει

και  τ’  ουρανού  τα  σύνορα  χίλιες  βαφές  αλλάζουν,

πράσινες,  κόκκινες,  ξανθές,  ολόχρυσες  γαλάζιες,

κι  ανάμεσά  τους  σκάει  λαμπρός  λαμπρός  ο  Αποσπερίτης.

…

ΚΩΣΤΑΣ  ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ

” Το  Ηλιοβασίλεμμα “

Ο  σάλιαγκάς  μας  αναστενάζει

και  ξεμακραίνει  ζαλισμένος.

Η  αιωνιότητα  τον  γεμίζει

ταραχή. —Αυτό  το  μονοπάτι,

λέει,  δεν  έχει  τελειωμό.

Ίσως  στην  άλλη  άκρη  του

να  φτάνουμε  στ’ αστέρια.

Μα  είμαι  πολύ  αργοκίνητος

για  να  φτάσω  ίσαμ’  εκεί.

Μπα ! Έξω  νου ! Ας  μην  το  συλλογιέμαι !

ΦΡΕΔΕΡΙΚΟ  ΓΚΑΡΘΙΑ  ΛΟΡΚΑ

« Τα  συναπαντήματα  παράτολμου  σαλιγκαριού »

HIPPOCREPIS COMOSA

Είναι  δρόμοι  που  φέρνουν  σ’  απάτητα  δάση,

σ’  ολοπράσινες  λίμνες,  βουερές  πολιτείες,

είναι  δρόμοι  που  ξέρουν  παλιές  ιστορίες,

που  έχουν  όλοι  ξεχάσει.

Είναι  θάλασσες  πώχουν  νησιά  μαγεμένα,

που  δεν  έχουν  γραφτεί  στου  σοφού  το  βιβλίο,

που  δεν  άραξε  ακόμα  ένα  πλοίο 

κι  ούτε  πάτησε  πόδι  κανένα …

ΜΗΝΑΣ  ΔΗΜΑΚΗΣ

” Είναι  δρόμοι …”

FUMANA PROCUMBENS

Φουμάνα

…
μια κατάλευκη νεφέλη
σε ροδόχρωμη κορφή!
…

Γ. ΒΙΖΥΗΝΟΣ
” Νέα με λευκά μαλλιά ”

BISCUTELLA PAEVIGATA

Παραδάκι

Εξύπνησα  και  στ’  όνειρο  πλανιέται  ο  λογισμός  μου

…

Τον  κόσμον,  κόρη,  θα  δηλοί  το  στολιστό  λειβάδι·

το  θαμποβόλημα  εξηγεί  την  πλάνη  αυτή  του  κόσμου·

κι’  αγνώριστος  που  σ’  έδωκα  εγώ  το  μυρτοκλάδι,

σημαίνει  για  τον  έρωτα  πως  μια  ζωή  δεν  φθάνει·

…

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ   ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ

” Τ’  όνειρό  μου “

PAPAVER SOMNIFERUM

Παπαρούνα ή Κουτσουνάδα

Τὸ  ἔνα  πὶσω  ἀπὸ  τὸ  ἄλλο  τὰ  χέρια  σου  πέρασαν

μπρὸς  στὸ  παράθυρο,  σὰν  δύο  περιστέρια

ποὺ  γράφοντας  κύκλους  κυνηγιοῦνται  στὸ  φῶς.

Ὑψώθηκαν  ὕστερα,  μπλέξαν  τὰ  δάχτυλα,

μεῖναν  ἀκίνητα,  ὄρθια  στὸ  σύμπαν

σχημάτισαν  μία  πυραμίδα

ἀπ’  ἀχτίνες.

Ἡ  κορφή  της  χανότανε  στὰ  ὕψη,  ἑνῷ ἡ  βάση  της

ἔπιανε  ὅλον  τὸν  κύκλο  τοῦ  ὁρίζοντα.

Γιομίσαν  τὸν  κόσμο.

Ν.  ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

” Ὁ  οὐρανὸς  καὶ  τὰ  χέρια”

APULUM TORDILIUM

Το δύστυχο το δίστιχο πες πούναι δαχτυλίδι
με διπλοδιαμαντόπετρα τη ρίμα για στολίδι

ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΑΒΙΛΗΣ
“Πες”

PISTACIA TEREBINTHUS

Κοκκορεβιθιά

Κόκκινα  κι’  ὄμορφα

ἔχει  τὰ  χεῖλα,

ὡσὰν  τὰ  φύλλα

τῆς  ροδαριᾶς,

ὅταν  χαράζη

καὶ  ἡ  αὐγούλα

λεπτή  βροχοῦλα

στέρνει  δροσιᾶς.

Δ.  ΣΟΛΩΜΟΣ

” Ἡ   Ἀγνώριστη “

OPHRIS SPECULUM

Όφρις ή Σελεπιά ή Σερνικοβότανο

Ἔλα  νά  γίνουμε  παιδιὰ.  Στὴ  δασωμένη  αὐλὴ  μας

εἶν’  τὸ  χορτάρι  φουντωτὸ  καὶ  κύματα  λουλούδια.

Τὰ  μονοπάτια  οἱ  χαμηλὲς  μολόχες  τὰ  στενέψαν

καὶ  κουτουρὲς  χρυσόμυγες  πετάμενες  σβουρίζουν.

…

ΠΕΤΡΟΣ   ΒΛΑΣΤΟΣ

” Σὰν  τὰ  παιδιὰ “

OPHRYS TENTHREDINIFERA

Όφρις ή Σελεπιά ή Σερνικοβότανο

Κατεβαίναμε  τάχα,  πάνω  ἀπ’ τὸ  λόφο.

Τ’  ἀμάξι  κυλοῦσε.  Κι’ ἀπάνω  του  οἱ  δυὸ  μας.

Οἱ  τέσσερες  ρόδες  του,  τέσσερα  ὄνειρα,  ἄσπρα,

γαλάζια  καὶ  κόκκινα. 

Κι’  ἐσὺ  στὴν  ἀγκάλη  σου,

κρατοῦσες  μιὰ  δέσμη  οὐρανοῦ, 

πού  μοῦ  σκέπαζε  τὸ  πρόσωπο  πλάϊ  σου.

ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

” Τὸ  τελευταῖο  ὄνειρο “

OPHIS LUTEA MINOR

Όφρις ή Σελεπιά ή Σερνικοβότανο

Χαμήλωναν  τὰ  μάτια  σου  κι  εἶχες  τὸ  χαμογέλιο

ποὺ  ἀνιστορούσαν  ταπεινὰ  ζωγράφοι  ἀλλοτινοὶ

λησμονημένο  ἀνάγνωσμα  σ’  ἕνα  παλιὸ  εὐαγγέλιο

τὸ  μίλημὰ  σου  ἀνάσαινε  κι’  ἡ  ἀνάλαφρη  φωνὴ

…

Γ.  ΣΕΦΕΡΗΣ

” Ἐρωτικὸς  λόγος “

CORIDALIS SOLIDA

Χιονίστρα

Στ’  ἀντίπερ’  ἀκρογιάλι,

στὰ   κρεμαστὰ  νερὰ

χορεύει  μιὰ  νεράϊδα

μὲ  τὴν  ἀστροφεγγιὰ.

…

ΒΑΣΙΛΗΣ  ΡΩΤΑΣ

” Στ’  ἀντίπερ’  ἀκρογιάλι “

PISUM ELATIUS

Kυκλάμινo

Γαλάζιο αγεράκι
σαλεύει τα χείλη σου
σαν ένα κυκλάμινο

Ν. ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ
“Γαλάζιο αεράκι”

FERULA CHILIANTHA COMMUNIS

Νάρθηκας

…

είναι  μπουμπούκι  διπλωμένο

κάθε  καρδιά  γι’  αυτό  πονεί

κι  εγώ …  ν’  ανοίξει  περιμένω.

ΙΩΑΝΝΗΣ  ΓΡΥΠΑΡΗΣ

                           “ Τρεις  αδελφές ”